علاقمند به استادش مرحوم آقاى حاج شيخ عبد الكريم قدّس سرّه بوده بطورى كه گويا پدرشان از يزد از نرسيدن نامه ايشان پرسش يا گله كرده بوده و ايشان در جواب مىنويسند : كسالت استاد مانع شده و مرا از همه جيز غافل گردانيد . قابل تذكر است كه نامه‌اى از مرحوم آقاى حاج شيخ در دست است كه از قم به مشهد براى آقاى شيخ احمد يزدى نوشته‌اند و متن آن اين است : السلام عليك يا ثامن الأئمة و رحمة اللّه و بركاته 23 صيام 1342 بسم اللّه الرحمن الرحيم جناب مستطاب شريعتمدار آقاى آقا شيخ احمد دام تأييده بعرض مىرساند : انشاء اللّه مزاج شريف قرين صحّت بوده مورد تأييد پروردگار متعال جلّت عظمته بوده باشيد . مرقومه شريفه زيارت و از سلامتى مزاج شريف كمال خوشوقتى حاصل گرديد حال حقير هم به حمد اللّه قرين صحت است جز اينكه ابتلاى نرساندن معاش علميهّ خيلى حقير را متألم نموده اوّلا در آستانهء متبركّه و در روضهء مقدسه رضويه ملتمس دعا هستم كه از خداوند جل شأنه طلب كنيد اصلاح امر را و ثانيا جناب شريعتمدار ثقة الإسلام آقاى حاج ملا هاشم را بعد از تبليغ سلام از قبل اين جانب اطلاع دهيد كيفيت حال را چنانچه بتوانند از وجوهات چيزى تحصيل نموده روانه نمايند خيلى به محلّ است زياده عرضى نيست جز التماس دعا . السلام عليكم و رحمة اللّه و بركاته الاحقر عبد الكريم الحائرى خدمت جناب مستطاب شريعتمدار ثقة الإسلام آقاى آقا سيد محمد تقى بعرض سلام مصدّع . « 1 » و ما عين صورت آن نامه را در كتاب آية اللّه مؤسس ص 91 آورده‌ايم طالبين

--> ( 1 ) گويا آن وقت مرحوم آية اللّه آقاى حاج سيّد محمد تقى خوانسارى هم در مشهد بوده‌اند .